Voor de najaarsconcerten van 2008 is de
repertoirecommissie op zoek gegaan naar een
interessante afwisseling tussen bekende en minder bekende werken. De
Ouverture van de opera
Wilhelm Tell (1829) van Rossini valt zonder twijfel in de categorie
bekend. Het is Rossini's laatste opera in een reeks van maar liefst 40
stuks. De ouverture start met een prachtige langzame passage voor vijf
cello's en eindigt in een zeer dynamische galop voor het hele orkest. Symfonie No. 1 in
C-groot (1855) van een piepjonge Bizet
die 17 is als hij het componeert, is bijna 80 jaar zoek geweest. Bizet
legt het stuk direct na het componeren terzijde en pas in 1933, lang na zijn dood, wordt het
teruggevonden, uitgevoerd en zeer populair.
Het derde stuk van ons najaarsprogrmma was de veel minder bekende
Suite voor orkest van Saint-Saëns, opus
49 uit 1877.
Deze suite bestaat uit vijf delen gebaseerd op verschillede dansen
zoals Gavotte en Sarabande. Ten slotte kwamen de blazers dit najaar
speciaal aan hun trekken in
Mozarts Spieluhrfantasie II, KV 608 die door Peter Greve is bewerkt
voor 10 blaasinstrumenten. Mozart schreef het werk speciaal voor een
zogeheten Flötenuhr, ook wel orgelklok genaamd. Deze klokken werden
eind 18e, begin 19e eeuw
gemaakt in het Zwarte Woud in Zuid-Duitsland en geven niet alleen de
tijd aan maar hebben een mechaniek om via een speelrol een aantal
melodieen op een orgeltje te spelen.
Concert Huize Rosendael
Met een flinke rij concerten voor de boeg (Het Houtens Erf, De Geinsche
Hof en ons traditionele Kertsconcert in Zon en Schild) was het een echte uitdaging om op tijd 'concertklaar' te zijn. Na een
intensief repetitieweekend waarin hard gestudeerd is op snelle loopjes
en hoge noten hebben we op 28 oktober ons eerste concert gegeven voor
de bewoners van ons gastadres Huize Rosendael. Voordat het concert
begon genoten de orkestleden eerst nog van een welverdiende lunch in de
kantine van het zorgcentrum maar daarna was er werk aan de winkel.
De
bewoners van huize Rosendael waren in grote getale aanwezig en na het
stemmen klonken om klokslag twee uur de eerste noten van Bizets
eerste Symfonie. Na Saint-Saëns volgde de Ouverture Wilhelm Tell van
Rossini als de stevige uitsmijter van een feestelijke zondagmiddag. Je
kon goed zien en horen dat er flink gerepeteerd was op de snelle
loopjes, hoge noten en er was duidelijk gewerkt aan het samenspel. Dat
het nog
work in progress was, was soms ook te horen. Gelukkig waren er nog een
aantal repetities waarop we de laatste pijnpunten
konden wegwerken.
De bewoners van Huize Rosendael genoten in ieder geval zichtbaar van de
mooie muziek; er werd gezongen en zachtjes meegedeind in de zaal. Voor
het orkest en de dirigent was het een goede afsluiting van een pittig
repetitieweekend. De balans was opgemaakt en het was duidelijk waar nog
even
flink aan getrokken moest worden om helemaal klaar te zijn voor de
concerten in november en december!
Openbaar concert 13 december 2008
En
zaterdag 13 december bleken we er helemaal klaar voor te zijn. De
concerten in de Geinsche Hof en Het Houtens Erf hadden al veel publiek
en de eerste positieve reakties opgeleverd. Ondanks de stevige
concurrentie van o.a. een meezing Messiah in de Jacobikerk zat onze
Wilhelminakerk goed vol met het eigen Ad Hoc publiek. Iedereen had er
duidelijk zit in. Tineke, onze concertmeester, begon met haar charme
offensief om, met het oog op het komende lustrum, ons gestaag groeiende
vriendenkring een flinke impuls te geven. Het publiek was duidelijk
niet tegen het prachtige aanbod, haar vasthoudendheid en haar charmes
bestand. (Na de pauze: 'Ik wil u de tussenstand niet onthouden én u
kunt nog steeds vriend worden.') We hebben er een flink aantal vrienden
bij.
Om een verdere indruk van de avond te geven wat publieksreacties op een rij.
'Wat mij prettig opviel was dat jullie orkest gegroeid is en bij vlagen
boven zichzelf en de noten uitsteeg. Ook het repertoire was erg leuk.
Origineel om met de blazers te beginnen; de Bizet was mooi, zeker het
tweede deel; Tell een goede uitsmijter.' Verder klonk er in de
wandelgangen 'wat een leuk programma', 'wat zijn jullie goed geworden',
'wat een goeie blazers' en 'ik vond Bizet het mooist'. We zijn trots op
de complimenten die we ontvingen.
Het naborrelen met het publiek in de kerk was levendig en gezellig. De
nazit bij Jan Primus was zo mogelijk nog gezelliger. En nadat het jonge
Ad Hoc-volkje naar de disco was vertrokken, had de waard nog de
grootste moeite om de laatste musici met de bijbehorende koffers na
sluitingstijd naar buiten te dirigeren...
Openbaar concert: Zaterdag 13 december 2008 Wilhelminakerk Utrecht
Aanvang: 20:00 uur
Dirigent:
Haiko Boonstra
Repertoire
Gioachino Rossini - Ouverture van de opera Wilhelm Tell (1829)
Georges Bizet - Symfonie No. 1 in C-groot (1855)
Charles Camille Saint-Saëns - Suite voor orkest, opus 49 (1877)
Wolfgang Amadeus Mozart - Spieluhrfantasie II, KV 608 (1790)
bewerking voor 10 blaasinstrumenten door Peter Greve
Zon en Schild 17 december 2009. Van haperende violen, Belgen en kerstliederen
Bij de concerten die wij geven kun je het verloop van de avond meestal
vrij goed voorspellen. Dat is prettig vertrouwd, maar soms ook een
beetje saai. Gelukkig hebben we een jaarlijkse schnabbel waarbij de
verrassingen voor ons klaarliggen en dat levert dan het 'ultieme Ad Hoc
gevoel' op. Woensdagavond 17 december was het zo ver; Zon en Schild was
klaar voor haar jaarlijkse hoogtepunt, hun eigen 'Night of the Proms'
want zonder dat '..zou Kerst niet hetzelfde zijn...', aldus een van
onze trouwste luisteraars. Om de spanning er vast in te brengen had een
van onze eerste violistes zichzelf bij vertrek buitengesloten, terwijl
haar viool nog achter de voordeur lag. Niks aan de hand, een behulpzaam
lid had nog wel een tweede viool en nam die alsnog mee.
Eenmaal
ter plekke stortte er vlak voor aanvang nóg een viool in die zich maar
net, met horten en stoten, liet repareren. Tot zo ver was alles nog
onder controle en de bewoners, verschillende uitgedost in Proms-stijl,
begonnen binnen te stromen. Het leek een vrolijk boel te gaan worden.
De ervaring is dat je van goede huize moet komen wil je onze
concertmeesteres in de rede kunnen vallen. Toen zij van wal wilde
steken met haar pesentatie nam een van de bewoonsters, prachtig
uitgedost in rode glitterjurk en met oranje voetbalpruik, echter het
woord. Om het ijs wederzijds vast te breken wilde ze even een mopje
vertellen. Hij kon nèt vond ze en ze had gelijk. Een Belg begeeft zich
in Amsterdam op de Wallen en kijkt daar zijn ogen uit. Eenmaal voor een
raam tikt hij erop en vraagt:' Wat kost dat nou?' De dame achter het
raam antwoordt:' € 100,-.' De Belg: 'Da's ook niet duur voor dubbel
glas!'. De stemming zat er meteen in. Het stemmen van de instrumenten
verliep echter nogal moeizaam. De concertmeesteres, waarschijnlijk toch
stevig
van
haar stuk gebracht door de in! terruptie, had grote moeite om haar
viool zuiver te krijgen. Het publiek duurde het allemaal te lang:
'Verdorie! Dat rotding doet het nog niet! Het lijkt wel een jankende
kat!' Er was op dat moment nog geen noot gespeeld.
Gelukkig kwam het goed. Bizet werd gespeeld en genoten. Een bewoonster
kwam tussendoor even bij Haiko langs: 'Mag ik vast een handtekening van
u?' Een ander was zeer te spreken over zijn gloedvolle stijl van
dirigeren: 'Joh, wat kunt u goed dansen!'. Na Saint-Saëns volgde een
nieuwe mop en de pauze. De hapjes waren uiterst feestelijk en stilde de
honger van enkele orkestleden die zo uit hun werk weggehold waren zeer
efficielnt. Intussen keek ons publiek al hevig uit naar het meezingdeel
met de kerstliederen. Eerst nog een teaser in de vorm van Wilhelm Tell
waarbij de handen stevig op elkaar gingen en toen eindelijk
...MEEZINGEN!. De spanning was haast niet meer te hebben en de dirigent
werd aangespoord om op te schieten: 'Komaan! Komaan, meneer de
dirigentje!' Het was zo ver, het publiek deed uit volle borst mee en
bij het dankwoord werd onze concertmeesteres omgedoopt tot Saskia. Wat
een passend einde van een geweldige avond. Het duurde bij veel leden
nog uren voordat de grijns van hun gezicht verdween.
Foto's Joost Koedam, Sanne de Vries en Anneke Wuestman
