Als Marnix van den Berg zich als zesjarig jongetje meldt bij de
plaatselijk harmonie heeft hij een vast idee in zijn hoofd: hij gaat
fluit spelen. Zijn docent denkt er echter anders over, die heeft namelijk
al drie fluiten tot zijn beschikking en vindt dat genoeg. Zijn idee is: 'Je gaat eerst maar
eens een jaartje klarinet spelen.' Na deze enigszins gedwongen start
heeft hij de klarinet nooit meer aan de kant gelegd.
Na de middelbare
school studeert Marnix eerst Informatica aan de TU Eindhoven. Als hij
die studie heeft afgerond besluit hij toch 'in de muziek' te gaan. Aan
het conservatorium van Tilburg studeert hij bij Frans DeJong en Geert
Baeckelandt en behaalt in 2008 zijn Bachelor-examen. Al tijdens zijn
studie begint hij met soleren bij diverse amateurorkesten, waaronder het
Ad Hoc Orkest in 2005, met het tweede klarinetconcert van
Von Weber, en het Betuws Symfonie orkest in 2008. Hij is ook vaste
klarinettist bij deze orkesten. Verder treedt Marnix op met de
Koninklijke Harmonie Pieter Aafjes te Culemborg, heeft hij een
blaaskwintet met vrienden en een klarinet-ensemble. In deze diverse
bezettingen bespeelt hij vele instrumenten, waaronder Es-klarinet,
Alt-klarinet en bassethoorn.
Momenteel is Marnix werkzaam als freelancer en docent in de Betuwe en
Bommelerwaard en hoopt hij zijn Master-studie aan het Conservatorium in
Tilburg binnenkort af te ronden.
IN het najaar van 2010 soleerde Marnix bij het Ad Hoc Orkest met het eerste klarinetconcert van de Duitse
componist, violist en
dirigent, Louis Spohr. Het stuk is door Spohr opgedragen aan
klarinetvirtuoos Johann Simon
Hermstedt. Van Spohrs' composities, onder andere opera's, symfoniën en
vioolconcerten, worden de vier concerten voor klarinet tegenwoordig het
meest gespeeld. Als de componist met het eerste klarinetconcert klaar
is, blijkt dat verschillende passages zeer lastig te spelen zijn. Johan
Hermstedt vraagt niet aan de componist om die stukken te herschrijven,
maar laat zijn instrument zodanig aanpassen dat hij het concert zoals
bedoeld kan uitvoeren. Van Spohr, die de premiere zelf dirigeert, wordt
gezegd dat hij de eerste dirigent is die met een moderne baton dirigeert
en niet, zoals zijn tijdgenoten, met een vioolstok en met een de viool
in de aanslag voor muzikale noodgevallen.