|
American Beauties in de Wilhelminakerk
Na een periode van hard zwoegen op een voor ons orkest uitzonderlijk
programma, was het 14 juni zover. De voorbereidingen logen er niet om.
Een grote groep leden werkte vooraf, in een  wat
gespannen maar licht euforische sfeer, mee om de Wilhelminakerk ludiek
en creatief in Amerikaanse stijl op te luisteren. De aankleding van de
kerk was vooral bijzonder door de unieke fototentoonstelling van de
fotoclub Lunetten die bestond uit 20 prachtig verzorgde foto's rond het
thema De Holland Amerika-lijn. Ze hingen aan de kerkmuren te
wachten op de beoordeling van het concertpubliek nadat al eerder een
vakjury na rijp beraad tot een rechtvaardig maar kritisch oordeel was
gekomen.
Het harde zwoegen was vooral op de Appalachian Spring Suite van
Aaron Copland gebeurd; fantastisch mooie muziek, maar behoorlijk
ingewikkeld, door alle maat- en tempowisselingen. Aangemoedigd door de
creatieve toebereidselen van de avond, het ijverig oefenen op de
lastige passages, soms nog in last minute groepsrepetities, en niet in
de laatste plaats door het massaal toegestroomde enthousiaste publiek,
was het Ad Hoc in staat een topprestatie neer te zetten.
 De
avond begon al goed met een spitsvondige inleiding van Maarten van
Rossem, hoogleraar Geschiedenis aan de Universiteit Utrecht, die eerst
het orkest toesprak en vervolgens niet alleen iedereen liet lachen,
maar ook tot denken aanzette. Wat is nou eigenlijk die Amerikaanse
cultuur en hoe sterk is die invloed in Nederland? Daarna werd er
geconcentreerd en zeer goed gespeeld bij Bernstein en Copland. In de
pauze was iedereen druk met het beoordelen van de foto's onder het
genot van een portie popcorn en na de pauze volgden fraaie uitvoeringen
van Gershwin, MacDowall en de filmscore van The Cowboys, waarbij de
projectie van de film zowel een goede vondst als een geslaagde
begeleiding vormden. Het orkest glom bijna de kerk uit met al het
extra, strak gepoetste, koper waar Amerikaanse componisten duidelijk
dol op zijn. Met vier hoorns, twee trombones, drie trompetten en een
tuba zat er body in de muziek.
De prijsuitreiking op het einde van de avond liet de jury graag over
aan Maarten van Rossem. Jury en publiek waren het geheel met elkaar
eens; Leandra Jacobs was de grote winnares van de avond met zowel de
eerste prijs van de vakjury, als de publieksprijs. Wat een harmonieuze
avond. Voormalig Ad Hoc voorzitter Joost Koedam is met een foto van de
Hollandse Hallloweenviering ook in de prijzen gevallen. Tenslotte werd
het concert naar een feestelijk einde gespeeld met de onvermijdelijke
Stars and Stripes.
Zomersluiting
Het Ad Hoc is nu met vakantie naar verre landen
of nabije stranden maar niet voordat we de laatste repetitie lekker
kort gehouden hebben om daarna uitgebreid te proosten op het succes van
dit eerste halfjaar. Waar zijn we zoal trots op? De aanwas van nieuwe
leden gaat gestaag door en voor het komend najaar hebben zich alweer
nieuwe & oude leden (her)aangemeld; onze dirigent is na tien jaar,
meestal, nog blij met ons en wij met hem; er is weer een (haast
traditionele) Ad Hoc voorjaarsbaby geboren die haar eerste Ad Hoc
concert al beleefd heeft samen met haar trotse ouders Daniela en Johan;
door de samenwerking met Fotoclub Lunetten zijn er leuke nieuwe
contacten gelegd en heeft de afdeling PR nog nooit zo goed in het
fotomateriaal gezeten; we hebben ons toch maar mooi door Copland
heengebeten met zijn talloze maatwisselingen die in het begin soms tot
wanhoop leidde. Kortom, er was veel om op te proosten en dat hebben we
uitgebreid gedaan. De afsluiting werd van extra cachet voorzien door de
heerlijke hapjes die ons 80+ lid Lenie in grote getalen had meegenomen.
We hebben de standaard borrelnoten begrijpelijk links laten liggen. Op
woensdagavond 27 augustus pikken we draad weer op.
Repertoire najaar 2008
Het eerste stuk dat de repertoirecommissie op de lessenaars heeft gezet
bij de orkestleden voor komend najaar is de Ouverture van de opera
Wilhelm Tell (1829) van Rossini (1792-1868).
Dit theaterstuk is de laatste in een reeks van maar liefst 40 opera's
die Rossini heeft gerealiseerd. Na deze opera (ook wel Guillaume Tell)
componeerde hij alleen nog geestelijke werken, zoals het Stabat Mater
en de Petite Messe Solemnelle. Verder een stuk van een piepjonge Bizet
die 17 is als hij zijn Symfonie No. 1 in C-groot (1855) componeert. Hij
heeft er dan al wel een complete carrière als muzikaal wonderkind
achter de rug. Wat de overige stukken gaan worden bepalen we na de
zomervakantie.
Er staan al drie besloten concerten gepland. We bezoeken Het
Houtens Erf, Huize Rosendael en geven natuurlijk ons traditionele
kerstconcert bij Zon en Schild in Amersfoort. Op zaterdag 13 december 2008 bent u van harte welkom bij ons openbare concert in de Wilhelminakerk in Utrecht.
Met bijdragen van Mieke Lanen en Sanne de Vries
Overzichtsfoto Jaqueline Sluis en foto tuba Folkert Boersma
|
